Zes adagio’s

Weinig musici hebben zo’n diepe affiniteit met Sjostakovitsj als de violist Daniel Rowland. Als primarius van het Brodsky Quartet voerde hij vele malen de volledige kwartetten uit. Hij stelt voor het slotconcert van ons vijfdaagse festival een kwartet samen met bevriende musici. Ze spelen een van Sjostakovitsj’ indringendste stukken: het Vijftiende strijkkwartet uit 1974. In zes verstilde, bij vlagen spookachtige adagio’s, klinken een serenade, treurmars, nocturne en elegie. Biografen zien het kwartet als Sjostakovitsj’ afscheid van het leven, hoewel hij na voltooiing liet weten al te zijn begonnen aan een zestiende kwartet. Maar dat kon hij niet meer voltooien.

Het kwartet klinkt naast het lyrische Vierde strijkkwartet met Joodse thema’s en het radicale eendelige Dertiende strijkkwartet, een van Sjostakovitsj’ spannendste en vooruitstrevendste stukken.

“He did not write about this war and that revolution, but about war and revolution in general, the state of mind and emotion, not facts.”

Maxim Shostakovich