:format(webp))
Uitvoerenden
- Amstel Quartet vier saxofoons
- Keuris Quartet vier saxofoons
- Maxim Shalygin dirigent
Programma
- Maxim ShalyginTodos los fuegos el fuego (2018–2019) — voor acht saxofoons
Een avondvullend meesterwerk (ca. 89 min.) voor acht saxofoons — het tweede deel van Shalygins cyclus Similar, geïnspireerd op de gelijknamige verhalenbundel van Julio Cortázar.
Shalygin schreef Todos los fuegos el fuego voor de Nederlandse topensembles Amstel Quartet en Keuris Quartet. De componist houdt van het veelzijdige, mystieke geluid van de saxofoon, het instrument bij uitstek om Cortázars literaire wereld mee te vertalen naar muziek. De schrijver was een bevlogen jazzliefhebber.
De Haags/Oekraïense componist Maxim Shalygin profileert zich als een van de markantste componisten in ons land. Zijn werk klinkt in de prominentste concertzalen en festivals, van het Concertgebouw tot November Music. Shalygin schrijft muziek met een sterke emotionele zeggingskracht en een spirituele inslag. Hij schroomt niet de grenzen van de ratio te overschrijden. Daarbij vindt hij naar eigen zeggen waarheid en schoonheid, die verfijnde en serene noten, maar ook weerbarstige en zelfs verontrustende muziek kan opleveren.
Maxim Shalygin in de pers
“Een zelf dirigerende Shalygin klaarde de klus met vlag en wimpel, in een idioom waarin de meest uiteenlopende stijlelementen een wonderlijke symbiose aangaan … Bijgestaan door een fenomenaal spelend Keuris en Amstel Quartet kneedde Shalygin het allemaal tot een volmaakt logisch en vastberaden betoog: zó en niet anders (NRC over Shalygins Todos los fuegos el fuego).”
“Adembenemend (De Volkskrant over Canto d’inizio e fine, gekozen als een van de beste cd’s van 2019).”
“Verpletterend. Adembenemend. Het is niet moeilijk om het meest indrukwekkende concert in November Music aan te wijzen. Dat was het vurige Todos los Fuegos el Fuego van Maxim Shalygin, geschreven voor acht saxofoons. Ze speelden zaterdag meer dan een uur lang met bijna bovenmenselijke toewijding en beheersing … De muziek was intens, wisselde van ingetogen schoonheid tot droog ratelende ritmes en barse, brute samenklanken. Een aangrijpende belevenis, daar waren de toehoorders het wel over eens (Brabants Dagblad).”