De betoverde tuin

Ravel was op zijn privacy gesteld en zag zijn huis in Montfort-l’Amaury als toevluchtsoord. Hij ontwierp zelf zijn Japanse tuin en zette die vol exotische bloemen. Een plek vol rust en schoonheid, waar hij graag inspiratie zocht. Die vond hij voor zijn suite Ma mère l’Oye naar sprookjes van Moeder de Gans, waar in het slotdeel een betoverde tuin openbloeit. In dit natuurprogramma klinken ook werken van vier componisten die bij Ravel het toveren met klankkleuren afkeken: Sofia Gubaidulina voor haar eigen evocatie van een magische tuin, Toru Takemitsu voor zijn verstilde meesterwerk And then I knew ’twas wind, Olivier Messiaen voor de klarinetsolo uit zijn Quatuor pour la fin du temps en George Crumb voor Vox Balaenae: een afdaling in de diepzee met walvissen, een theatraal stuk in blauw licht. Het concert besluit met Ravels indrukwekkende bewerking voor twee piano’s van Claude Debussy’s Nocturnes, waarin wolken verstild overdrijven, een exotisch feest losbarst en mythische sirenes Odysseus en zijn manschappen op reis over zee proberen te verleiden.